تصریح بر ولایت اهل بیت در نهج البلاغه

تصریح بر ولایت اهل بیت در نهج البلاغه

1- از خطبه هاى آن حضرت است معروف به شقشقيّه

هان! به خدا قسم ابو بكر پسر ابو قحافه جامه خلافت را پوشيد در حالى كه مى دانست جايگاه من در خلافت چون محور سنگ آسيا به آسياست، سيل دانش از وجودم همچون سيل سرازير مى شود، و مرغ انديشه به قلّه منزلتم نمى رسد. اما از خلافت چشم پوشيدم، و روى از آن بر تافتم، و عميقا انديشه كردم كه با دست بريده و بدون ياور بجنگم، يا آن عرصه گاه ظلمت كور را تحمل نمايم، فضايى كه پيران در آن فرسوده، و كم سالان پير، و مؤمن تا ديدار حق دچار مشقت مى شود! ديدم خويشتندارى در اين امر عاقلانه تر است، پس صبر كردم در حالى كه گويى در ديده ام خاشاك بود،و غصه راه گلويم را بسته بود! مى ديدم كه ميراثم به غارت مى رود. [1]

2- نهج البلاغة / ترجمه شهيدى ؛ متن ؛ ص9

از اين امّت كسى را با خاندان رسالت همپايه نتوان پنداشت، و هرگز نمى توان پرورده نعمت ايشان را در رتبت آنان داشت (2490- 2473) كه آل محمّد (ص) پايه دين و ستون يقينند. (2496- 2491) هر كه از حد درگذرد به آنان بازگردد، و آن كه وامانده، بديشان پيوندد. (2503- 2497) حقّ ولايت خاصّ ايشان است و ميراث پيامبر مخصوص آنان. (2513- 2504) اكنون حقّ به خداوند آن رسيد و رخت بدانجا كه بايسته اوست كشيد. (2523- 2514)[2]

3- نهج البلاغه / ترجمه انصاريان ؛ ؛ ص314

كجايند آنان كه گمان دارند راسخون در دانشند و ما نيستيم؟ اين گمان را با كذب و ستم بر ما بر خود داشتند، از آن رو كه خداوند ما را رفعت داد و آنان را پست كرد، و دانش را به ما بخشيد و از آنان منع كرد، و ما را در حريم عنايت وارد و آنان را خارج كرد. به وجود ما هدايت خواسته مى شود، و به بركت ما كور دلى بر طرف مى گردد. بى شك امامان از قريش هستند، كه درخت وجودشان در اين تيره از خاندان هاشم غرس شده، اين منزلت شايسته ديگران نيست، و واليان ديگر صلاحيت اين مقام را ندارند.[3]

4- نهج البلاغه / ترجمه انصاريان ؛ ؛ ص66

. و اللّه از زمان وفات پيامبر صلّى اللّه عليه و آله تاكنون مرا از حقّم كنار زده اند و آن كه همسانم نبوده بر من مقدم كرده اند[4]